Αγόρασαν σπίτι στο Νιου Τζέρσεϊ, στο συγκρότημα "Κηποβίλες".
Θέλουμε να μετακομίσουμε εκεί.
-Παίρνουμε το σπίτι! -Τι;
Το δικό μας σπίτι!
Αντίο!
-Γεια! -Γεια! Πω πω!
-Έχω να σας δω τόσο πολύ καιρό! -Ναι, ναι.
Τρίτη φορά μέσα σε δύο βδομάδες, μαμά.
Μόνο τρεις φορές. Περάστε, καθίστε!
Ο πατέρας σας έρχεται τώρα από τη τραπεζαρία.
Τι έκανες; Τον ξέπλυνες και τον έστειλες πίσω;
-Είσαι καλά, Ρέιμοντ; -Ναι, απλά είχε κίνηση σ' όλο το δρόμο!
Συνήθως κάνουμε 85 λεπτά.
Κάναμε 2 ώρες σήμερα, αλλά... όχι, είμαι καλά.
Πώς είσαι εσύ, Μαρί;
Τι να λέω, τώρα που είμαι στο θεατρικό της κοινότητας "Η Απτόητη Μόλι Μπράουν",
ως η Μόλι,
είμαι συνέχεια σε πρόβες και είμαι σε μαθήματα φωνής, κίνησης και γιόγκα.
Και παρεμπιπτόντως Ρέιμοντ, πρέπει να περάσεις από το γραφείο...
και να μπεις εγγυητής ότι αποδέχομαι την απαλλαγή της ασφάλειας.
Δεν έχει φρένα! Δεν έχει φρένα!
Γεια σου, Φρανκ!
Μπαμπά, πεινάω λίγο. Γιατί δε με πας στη τραπεζαρία;
Όχι, δεν θέλω να σπαταλήσω τις προσκλήσεις μου.
Ρέιμοντ;
Κάθισε, θα μας φτιάξω φαγητό και μετά θα κάτσουμε να τα πούμε.
-Λοιπόν, πώς τα πας, Φρανκ; -Παχαίνω!
Η τραπεζαρία είναι ανοιχτή 24 ώρες και η Μαρί μαγειρεύει πολύ φαγητό.
Κάποιες μέρες, τρώω 10 φορές!
Χαίρομαι που η ζωή στο συγκρότημα σου ταιριάζει τόσο πολύ.
Ναι, θα σου τα πω όλα μετά την επίσκεψή μου στο δωμάτιο του θρόνου.
Το κάθισμα εκεί μέσα έχει μαξιλαράκι και είναι θερμαινόμενο.
Ρέι, πριν πας σπίτι, πρέπει να το δοκιμάσεις.
Προσπάθησε να με σταματήσεις!
Δεν έχω ξαναδεί τους γονείς σου τόσο ευτυχισμένους.
Από την άλλη, δεν τους έχω δει ποτέ ευτυχισμένους.
Ναι, είναι ευτυχισμένοι. Λοιπόν, πόσο θα καθίσουμε;
-Ρέι. -Απλά λέω!
Θα φας το σάντουιτς και θα γλυτώσουμε την κίνηση στο γυρισμό.
Εντάξει, αρκετά με την κίνηση! Και τι έγινε που θα οδηγήσεις λίγο παραπάνω;
Αυτό το πρόβλημα δεν είναι τίποτα μπρος στο γεγονός ότι βγήκα από την κόλαση.
Έτσι ακριβώς όπως σου αρέσει, Ρέιμοντ!
-Αυγοσαλάτα με επιπλέον αυγό. -Εντάξει, ευχαριστώ μαμά.
Μόλις μου 'ρθε μία φοβερή ιδέα! Τι λες να περάσουμε λίγο χρόνο οι δυο μας;
Την επόμενη βδομάδα, έλα μόνος σου και μείνε λίγες μέρες.
Ξέρεις...
Ξέρεις τι, Μαρί;
Είναι φοβερή η ιδέα σου!
Θα μου λείψει ο Ρέι, αλλά... θα το αντέξω.
Ωραία!
Εμπρός;
Έχεις και τηλέφωνο εκεί μέσα; Ναι, εντάξει.
-Εδώ μέσα. -Ευχαριστώ.
-Γεια σας, είμαι ο Ρέι Μπαρόουν. -Ωραία! Παρακαλώ, καθίστε.
-Ευχαριστώ, είμαι η Ντέμπρα. -Χαίρετε.
Ναι, η μητέρα μου είπε πως χρειάζεται να συνυπογράψω κάποια χαρτιά ασφάλειας.
Κι επίσης...
να ρωτήσω για ένα πτυσσόμενο κρεβάτι για μένα.
Ναι, κύριε Μπαρόουν, χαίρομαι που ήρθατε.
Θέλουμε να φύγουν οι γονείς σας.
Το επεισόδιο που παρακολουθείτε είναι μία προσφορά του Magico.one
Τι;
Συγνώμη που είμαι τόσο ευθύς, αλλά έχουν υπάρξει προβλήματα και πρέπει να φύγουν.
Μια στιγμή.
-Τους διώχνετε; -Ναι.
Δεν καταλαβαίνω!
Ο Φρανκ και η Μαρί μοιάζουν πολύ ευτυχισμένοι εδώ.
Σας διαβεβαιώ πως είναι οι μοναδικοί.
Ο πατέρας σας πάει πολύ γρήγορα με το αμαξάκι, σε κίνδυνο των πεζών.
Όταν οι φύλακες προειδοποιούν τον πατέρα σας,
εκείνος στρίβει το αμαξάκι και τους κυνηγάει.
Μία φορά φώναξε:
Χτύπα την μαϊμού και κερδίζεις μπισκότο.
Αν αυτό ήταν το μόνο πρόβλημα, ίσως και να το λύναμε.
Αλλά η συνολική συμπεριφορά του πατέρα σας είναι...
Σχεδόν μανιακή.
Ένα βράδυ τον πιάσαμε στο θάλαμο συντήρησης να τρώει ολόκληρη μορταδέλα.
Αλλά όσο χάλια κι αν είναι ο πατέρας σας...
Να' τα μας!
Η μαμά σας έφερε την ηθική εδώ, στο χαμηλότερο σημείο όλων των εποχών.
-Συνέχισε, Κέιτι. -Καμία άλλη δε θέλει να είναι μαζί της.
Έχει ένα τρόπο να δείχνει ότι σου κάνει κομπλιμέντο,
ενώ στην πραγματικότητα σε προσβάλει!
Και κάνει κριτική σε όλα.
Ρούχα, μαλλιά, μαγειρική.
-Μα δεν είναι δυνατόν! -Δεν ξέρω πως γίνεται αυτό!
Η Μαρί πρέπει να έχει κάνει μερικούς φίλους.
Δεν είναι μέσα στο καστ του "Η Απτόητη Μόλι Μπράουν";
Το κατάντησε παράσταση της μιας ηθοποιού.
Και όταν προσπάθησα να της μιλήσω για όλα αυτά,
μου είπε πως ο αγενής τόνος μου ίσως είναι ο λόγος που δεν έχω σύζυγο.
Γι' αυτό λοιπόν, θα θέλαμε να τους πάρετε μαζί σας.
Θα σας στείλουμε άτομα να σας βοηθήσουν στο μάζεμα.
Για μια στιγμή!
Δεν θα κάτσουμε εδώ να σας ακούμε να κα- κολογείτε αυτούς τους καλούς ανθρώπους!
Δε νομίζω να έχετε καν σκεφτεί πως το πρόβλημα μπορεί να είναι όλοι οι άλλοι.
-Κοιτάξτε... -Ο Φρανκ και η Μαρί Μπαρόουν...
είναι καλοί, θρησκευόμενοι άνθρωποι.
Και φυσικά είναι ισχυρογνώμονες, αλλά το βρίσκω πολύ αναζωογονητικό.
Και η Μαρί μπορεί να στεναχώρησε κάποιους,
αλλά είναι σημαντικό να θυμάστε πως ό,τι κι αν κάνει είναι από αγάπη!
-Καταλαβαίνω ότι έχετε αναστατωθεί. -Μη μας κάνετε να τους πάρουμε πίσω!
Συγνώμη.
-Συγνώμη. -Είναι τα λεφτά;
-Γιατί μπορούμε να δώσουμε κι άλλα. -Όχι, λυπάμαι.
Λυπάμαι, λυπάμαι.
Πρέπει να σκεφτούμε όλη την κοινότητα.
Βλέπετε, η φιλοσοφία μας εδώ είναι:
Ας είμαστε όλοι ευτυχισμένοι ως το τέλος.
Κάποιοι κάτοικοι απείλησαν πως θα πάψουν να παίρνουν τα φάρμακά τους.
Καταλαβαίνω, αλλά δεν υπάρχει κάτι να...
Απλά... κάτι;
Ρέι;
Μπορούμε να μείνουμε εμείς εδώ;
-Δε σ' αρέσει ο νέος μας καναπές; -Ξέρεις τι; Ειλικρινά μου αρέσει.
Έχω αρχίσει να αγαπάω τα πάντα τώρα.
Έλεγα να γυμναστώ στο καινούργιο μηχάνημα μετά το φαγητό.
-Αλλά ξέρεις τι; -Τι;
Το ποτό σε κάνει ευτυχισμένο με το σώμα σου, έτσι όπως είναι.
Γεια σας, παιδιά! Γυρίσατε νωρίς!
Πρέπει να μιλήσουμε.
Για ποιο πράγμα;
Γεια.
Τι κάνατε στο σπίτι;
Κοιτάξτε ποιοι ήρθαν!
Μαρί, Φρανκ, χαίρετε!
Δεν περιμέναμε να μας επισκεφτείτε τόσο νωρίς.
Γιατί δεν μας είπατε ότι θα 'ρθείτε;
Πρέπει πραγματικά να μιλήσουμε!
-Πού είναι τα υπάρχοντά μου; -Εντάξει, μαμά, ηρέμησε.
Όχι, εσύ να ηρεμήσεις.
Πρώτα ο πατέρας σου κατάφερε να μας διώξουν από το σπίτι των ονείρων μου...
και τώρα αυτοί οι δύο κατέστρεψαν το σπίτι!
Σας... έδιωξαν;
Εγώ; Εσύ φταις που μας πέταξαν έξω, Μόλι Μπράουν!
Κι εσύ είσαι αυτός που έφαγε όλη τη μορταδέλα!
Γεια.
Απ' ότι φαίνεται ο Φρανκ και η Μαρί,
κλήθηκαν να εγκαταλείψουν την κοινότητα συνταξιούχων, επειδή...
Μπορείτε να φανταστείτε το γιατί.
Τους ζητήθηκε επίσης να μη ζήσουν σε καμία γειτονική κοινότητα.
Δεν καταλαβαίνω, εννοώ...
Δε θέλω να καταλάβω. Να πάρει!
-Ρόμπερτ, ο καινούργιος καναπές! -Συγνώμη! Συγνώμη!
Γι' αυτό πρέπει να μπαίνει πλαστικό στον καναπέ.
Δηλαδή δε μένετε πια εκεί; Έτσι απλά;
-Δε μπορεί να γίνει ένσταση; -Συγνώμη!
-Θέλουν λεφτά; Να πληρώσουμε κι άλλα! -Έιμι, Έιμι, Έιμι!
Το προσπάθησα.
Δε δέχονται τίποτα!
Ρέιμοντ, πώς επέτρεψες να συμβεί αυτό;
Τι μου λες τώρα; Δεν το επέτρεψα εγώ!
Ναι, αλλά απλά έκατσες εκεί!
Νομίζω μέσα σου ήθελες να τους πετάξουν έξω,
γιατί ο Ρέι δε θέλει να οδηγεί με κίνηση!
Πώς σου φαίνεται να οδηγάς έτσι;
Κοίτα να το συνηθίσεις, γιατί έτσι θα οδηγάς από 'δώ και πέρα, εγωίσταρε!
Ο καναπές!
Το χέρι μου!
Μου άρεσε εκείνο το σπίτι!
Ήμουν πρωταγωνίστρια σε παράσταση επιπέδου Μπρόντγουεϊ!
Εντάξει, σταματήστε! Αρκετά!
Ηρεμήστε όλοι σας!
Νομίζω ότι ξέρω ποιο είναι το πρόβλημα!
Ένα κομμάτι μου πάντα σκεφτόταν γιατί...
η μαμά κι ο μπαμπάς δεν τα πάνε καλά με την Ντέμπρα κι εμένα;
Και τον Ρόμπερτ.
Και την Έιμι.
Και έλεγα μέσα μου...
Ίσως φταίμε εμείς.
Φταίμε εμείς, γιατί ως γονείς πρέπει να τους σεβόμαστε, να τους τιμούμε,
όπως κάνουν οι Κινέζοι ή κάποιοι τέτοιοι.
Και δεν το κάνουμε. Δεν το κάνουμε πάντα.
Και ίσως φταίμε εμείς.
Αλλά σήμερα...
Μετά από 40 χρόνια, νομίζω ότι όντως έχω συνειδητοποιήσει κάτι.
Δεν φταίμε εμείς!
Το επεισόδιο που παρακολουθείτε είναι μία προσφορά του Magico.one
Εσείς φταίτε!
Άνθρωποι από τον δικό σας Β' Παγκόσμιο πόλεμο μίλησαν!
Και φταίτε εσείς!
Έπρεπε να ειπωθεί.
Μάλιστα! Μα την είπες για τα καλά, Ρέιμοντ.
Κάποιοι όμως είπαν ότι η δική μας ήταν η καλύτερη γενιά.
Αλλά υποθέτω ότι εσείς ξέρετε καλύτερα.
Είχα την τουαλέτα των ονείρων μου.
Και τώρα θα ήθελα να ρωτήσω πού είναι τα υπάρχοντά μου.
Ο καναπές μου και το πιάνο μου.
Είναι στο υπόγειο.
Στο υπόγειο!
Άρα, δεν έχω φύγει ούτε μήνα...
και το 100 ετών ανεκτίμητο βουλγαρικό κορδωτό πιάνο μου είναι στο υπόγειο...
και το έχετε αντικαταστήσει μ' αυτό εδώ.
Ξέρεις τι είναι αυτό, μαμά; -Ναι, ξέρω τι είναι αυτό!
Μπορεί να είμαι αρχαίο λείψανο για τα μούτρα σας,
αλλά καταλαβαίνω ακόμα τι είναι το καθετί!
-Είναι μηχανή του σεξ! -Μαμά!
Ν' ανέβω να κάνω βολτίτσα;
Δεν είναι μηχανή του σεξ! Είναι για γυμναστική!
Δε με νοιάζει πως το λέτε! Δείτε τα χάλια εδώ!
Έχετε μετατρέψει το σπίτι μου στην έπαυλη του Playboy!
Μαμά, δεν έχουμε αλλάξει σχεδόν τίποτα!
Χρειάζομαι ασπιρίνη!
Θέλει κανείς να μου εξηγήσει...
τι συμβαίνει εδώ και τώρα;
Ναι, μάλλον έχεις πρόβλημα.
Πρόβλημα;
Αγόρασα αυτό το σπίτι με την τζίφρα μου για 26.000 δολάρια, Ρέιμοντ.
Ωραία, καλά, αλλά... πού θα πάνε;
Πού θα πάνε; Τι θα έλεγες σπίτι σου;
-Δεν το νομίζω! -Εγώ το νομίζω!
Εντάξει, εντάξει! Εντάξει!
Ρόμπερτ, έχεις κάθε δικαίωμα να είσαι συγχυσμένος.
Αλλά θ' ανέβω σε σκάλα και θα σε τσακίσω στα παΐδια για το θέμα αυτό.
-Σας τσακίζω και τους δυο. -Ρόμπερτ!
Δε με νοιάζει πια! Ας μπω και φυλακή! Βάλ' την στην πλάτη σου, Ρέιμοντ!
Πώς σου φαίνεται να την αρπάξω και να σε κοπανάω με τη γυναίκα σου;!
Σταματήστε! Σταματήστε! Σταματήστε!
Υπάρχει όλο αυτό το παράξενο φαγητό στο ψυγείο.
Πρώτα, ας τα φτιάξουμε όλα όπως ήταν και μετά θα πάω να ψωνίσω για να φάμε.
Όχι μαμά, δε θα φτιάξουμε τίποτα όπως ήταν, κατάλαβες;
Τα έπιπλα θα παραμείνουν ως έχουν, όπως και το όργανο γυμναστικής, εντάξει;
Είναι δικό μας το σπίτι πλέον!
Και να με συγχωρήσετε, καληνύχτα σας.
-Ρόμπερτ; -Όχι!
-Μπορώ να πω κάτι; -Όχι!
Όχι, βλέπεις, σε ξέρω, εντάξει;
Και θ' αρχίσεις να μιλάς και θα 'σαι όλο καλοσύνη και τρυφερότητα και αγάπη...
και μετά την πατήσαμε!
Αυτό σίγουρα δεν είναι μηχανή του σεξ.
-Ρόμπερτ; -Όχι!
Δε μιλάς άλλο... πια!
Εντάξει, σταμάτα! Σταμάτα!
Είναι πολύ στενάχωρη η μέρα για μένα και τον πατέρα σου.
Και δεν ξέρω ποιο είναι χειρότερο, ειλικρινά.
Η ασπλαχνιά της κοινωνίας που δίνει τόσο μικρή σημασία στους ηλικιωμένους,
ή η απόρριψη της ίδιας μου της οικογένειας.
Εντάξει. Ξέρεις τι, μαμά; Κέρδισες.
Πάρε το σπίτι.
Θα επιστρέψουμε στο διαμέρισμα της Έιμι.
Κάλεσε τον σπιτονοικοκύρη σου.
Δυστυχώς, δεν είναι δυνατόν.
Υπήρχαν υποψήφιοι και έχει δοθεί ήδη.
Έχει δοθεί.
Καλά, είστε ευπρόσδεκτοι να μείνετε εδώ μέχρι να βρείτε σπίτι.
Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι! Όχι, όχι.
Βλέπεις, αυτό δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί, εντάξει;
Αυτό να το βγάλεις από το μεγάλο, ξανθό κεφάλι σου.
-Με τίποτα! -Περίμενε!
Ξέρεις, ίσως βρούμε το δικό μας χώρο γρηγορότερα, αν μείνουμε εδώ για λίγο.
Κι εκτός αυτού, μόλις ξοδέψαμε μια περιουσία στα έπιπλα...
και δε μπορούμε να επιστρέψουμε τον κα- ναπέ ή το όργανο, γιατί τα κατάστρεψες!
Γλυκέ μου.
Η ζωή μου.
Τι έγινε στη ζωή μου;
Δικό σου σχέδιο ήταν;
Κάθεσαι εκεί πάνω και περνάω τα πάθη Σου...
και μετά μ' αφήνεις να καταλήξω έτσι;
Λοιπόν, έλα να σου πω κάτι, κύριος.
Δεν... είσαι αστείος!
Του την έκατσε άσχημα.
Μαμά;
Αν όντως...
μας το προτείνεις σοβαρά,
τότε...
Δεχόμαστε.
Ωραία! Βλέπεις; Όλα γίνονται για κάποιο λόγο!
Και το σημαντικό είναι ότι θα είμαστε μαζί!
Συγνώμη. Συγνώμη.
Όχι, συγνώμη, έχω καλό προαίσθημα για όλο αυτό, ναι.
Σιχαίνομαι αυτήν την καρέκλα.
Αλλά κι απ' την άλλη, ο κώλος μου είναι κακομαθημένος.
-Γεια. -Γεια!
Τι χαμπάρια, γείτονα;
Η μαμά θέλει να μάθει αν εσύ και η Ντέμπρα...
θα έρθετε να δούμε όπερα μαζί τους και μαζί μας στην τηλεόραση αύριο το βράδυ.
Δεν το νομίζω.
Αυτό της είπα κι εγώ.
Αυτό εδώ, είναι ό,τι πιο θλιβερό έχω δει ποτέ.
-Γεια. -Γεια σου Έιμι, πώς πάει;
Η Μαρί ήθελε να σιγουρευτεί πως ξέρετε πριν αποφασίσετε...
ότι ο Πλάσιντο Ντομίνγκο τραγούδησε στη συγκεκριμένη όπερα.
Ναι; Ευχαριστώ.
Αλλά δε νομίζω.
Αυτό της είπα κι εγώ.
Ο Θεός είναι όντως αστείος.
Απόδοση & Επιμέλεια Υποτίτλων: Magico Tammy Team / Lia, zachs75
Για τυχόν επικοινωνία, απευθυνθείτε: zachs75subs@gmail.com